De hemel toe-eigenen

Aan ds. A Goedvree. Vandaag werd ik op straat aangehouden door een evangelisch iemand. Hij vroeg mij of ik van God hield, of ik in Hem geloofde en of ik de Heilige Geest in m'n hart had ontvangen. Die vragen vond ik helemaal niet erg. Maar toen begon hij over de hemel. Hij zei dat ik ervan overtuigd mocht zijn dat als ik geloofde, ik na mijn dood in de hemel zou komen. Ik zei tegen hem dat naar mijn mening niemand dat met zekerheid kon zeggen. En dat je de hemel jezelf niet kan toe-eigenen. Maar hij was ervan overtuigd dat gelovigen in de hemel komen. Ik wist niets te zeggen, maar hij haalde citaten uit de Bijbel aan. Ik weet niet meer welke het waren, daar ging het te snel voor maar het kwam er op neer dat je volgens hem alleen maar hoefde te geloven, wil je in de hemel komen. Kunt u daar iets over zeggen? Wat is waar?

Beste vragensteller,
 
Zoals je de situatie schetst, kan ik me voorstellen dat het gesprek je wat heeft overrompeld. Een directe benadering is eigen aan een bepaalde manier van evangeliseren - ik heb het zelf ook wel eens meegemaakt. Vaak betekent dat, dat je je wat ongemakkelijk voelt en in een verdedigende houding schiet. En dan kan het zomaar gebeuren dat je een discussie hebt over onderwerpen waar je ten diepste niet van mening over hoeft te verschillen, maar dat het 'soort gesprek' toch je uit elkaar drijft. Jammer is dat dan...
 
Over het zeker weten dat je naar de hemel gaat valt wel het één en ander op te merken. Om maar gelijk duidelijk te zijn: een kind van God mag in zijn hart overtuigd zijn dat hij het eeuwige, zalige leven zal krijgen. De zekerheid van het geloof is een bijbelse zaak. Die is gefundeerd op het Woord van God en de beloften die in Jezus Christus ja en amen zijn. Wanneer Christus zegt: "die in Mij gelooft, die heeft het eeuwige leven", dan zijn dat geen onzekere woorden, maar vaste beloften. Paulus roept in Romeinen 8, dat hij het zeker mag weten, dat niets hem kan scheiden van de liefde van God in Christus Jezus. Op vele plaatsen in de Bijbel wordt uiting gegeven aan de zekerheid van de verwachting voor de gelovige. Zoals Luther dat ook zong: wij gaan ten hemel in, en erven Koninkrijken.
 
Ook onze gereformeerde vaderen hebben de zekerheid van het geloof geleerd. Historisch gezien kan je zeggen dat de Reformatie ontstaan is over de vraag naar de zekerheid. De kerk van Rome leerde dat een mens nooit zeker kon zijn over zijn zaligheid - je wist het nooit met zekerheid te zeggen. De reformatoren hebben ontdekt op grond van de Schrift, dat zekerheid wel degelijk mogelijk is, door het geloof in Jezus Christus. Onze belijdenisgeschriften spreken daarvan en alle gereformeerde theologen leren dat door het geloof zekerheid van je zalige toekomst mogelijk is. Overigens, daarbij moet wel gezegd worden dat het niet er om gaat dat je de zekerheid zou moeten hebben. De meeste gelovigen zijn niet zeker van hun zaligheid. Een verzekerd christen is vrij zeldzaam. Maar, niet de zekerheid van het geloof maakt zalig, maar het geloof maakt zalig. Maar, geloof verlangt wel naar zekerheid.
 
Eerlijk gezegd schrik ik daarom een beetje van jouw gedachte dat niemand het zeker kan weten. De Bijbel leert ons dit anders - want ik ben verzekerd... Maar, ik denk dat er een misverstand in het spel is. De vraag is namelijk niet of zekerheid mogelijk is, want dat is het zeker wel in bijbels opzicht. De vraag is echter waarop die zekerheid gebaseerd wordt. Een kind van God, die gelooft in Jezus Christus, verlangt naar de zekerheid van de zaligheid. Maar, de geestelijke fout die mensen -ook na ontvangen genade- altijd weer maken is dat ze die zekerheid in iets van zichzelf willen vastmaken. "Als ik het gevoel van zekerheid heb, als ik maar heilig genoeg leef, als ik maar vroom genoeg ben - dan mag ik het zeker weten." Maar, op die manier, namelijk door het te bouwen op iets van jezelf, zal je nooit zekerheid ontvangen. Want alles van jezelf en je geloof en je leven is ongestadig, onvast. Daar kan je de zekerheid nooit op bouwen. Maar, dat is ook niet de schriftuurlijke en belijdende lijn! Zekerheid is er alleen wanneer we zien op Christus! Het geloof gelooft niet in zichzelf, maar in Hem en werpt zich op Zijn Woord. En dan houd ik over: als ik zie op mezelf heb ik geen enkele zekerheid, maar als ik zie op Hem, en Zijn volbrachte werk, en Zijn zekere woorden en beloften, dan mag ik zekerheid hebben. De zekerheid voor Gods kinderen ligt alleen in een Drieënige God, Die Zijn werk zal volenden!
 
Laat dat bijbelse, en daarom ook gereformeerde, standpunt je niet ontfutselen. Verlang ook naar die zekerheid, in Jezus Christus. Boven alles: geloof in Hem...!
 
Vriendelijke groeten,
Ds. A. Goedvree