Krachten ds. C. den Boer keren wat terug

Onderstaand bericht ontvingen we van ds. C. den Boer, hervormd emeritus-predikant, uit Barneveld. Vanaf de start van Refoweb, was hij aan onze vragenrubriek verbonden. Hij beschouwde Refoweb als zijn "nieuwe gemeente". Begin oktober vorig jaar kwam daar onverwachts een eind aan, doordat ds. den Boer werd getroffen door een hartinfarct waarvan hij, zoals het zich in eerste instantie liet aanzien, niet meer zou herstellen. Het liep allemaal anders dan verwacht. Hieronder een bericht dat wij van hem deze week ontvingen.

"Deze email is verzonden aan een aantal in mijn adresboek voorkomende emailadressen (familie, vrienden, andere relaties). Ze is hoofdzakelijk bedoeld als een dankbetuiging aan onze God en aan allen die van harte hebben meegeleefd met mij en mijn vrouw in de periode van ziekte die achter onze rug ligt. Ook wil ik allen graag op de hoogte stellen van mijn gezondheidstoestand op dit moment. Het meeleven van velen was hartverwarmend.

Begin oktober ben ik getroffen door een zwaar hartinfarct waardoor ik gedurende ruim twee maanden buitenshuis ben verpleegd en verzorgd (ziekenhuis Ede, Nieuw Avondrust Voorthuizen). Samen hebben mijn vrouw en ik toen afscheid genomen van elkaar en van het leven. Er was vrede in mijn hart. De Heere gaf mij uitzicht en troost in de wetenschap, dat het recht van God was vervuld in Zijn lieve Zoon (‘Het is volbracht’) en dat Hij daardoor de eer had gekregen die Hem eeuwig toekomt. Dat was en is voor mij genoeg om mee te leven en te sterven. Daarin ligt het rustpunt van mijn hart. In mijn website heb ik gepoogd om rekenschap af te leggen van de hoop die in mij is, in een korte levensloopbeschrijving. Vanaf mijn jongste jaren heb ik al mijn eigen gerechtigheid moeten inleveren en mogen inruilen voor de gerechtigheid van Koning Jezus.

Welk een wonder en grote verrassing was het, dat ik na mijn thuiskomst (begin december vorig jaar) van stap tot stap mijn krachten weer wat terug heb gekregen en thans een sterker uithoudingsvermogen heb. Met mijn vrouw die mij in alles heeft bijgestaan en met de hulp van een rollator kan ik nu wat wandelen en van de buitenlucht genieten. Ook kan ik wat op mijn studeerkamer bezig zijn. Zelfs mochten we dankzij de verzorging van onze jongste dochter met haar, haar man en kinderen er een midweek tussenuit zijn in een chalet in Lochem.

De Heere is o zo goed. Er zijn en blijven wellicht veel beperkingen (geen deelname aan kerkdiensten, vergaderingen, enz.). Haast dagelijks moet ik me afmelden voor langdurige bezoeken van rouw- en trouwdiensten (ook van eigen kleinkinderen). Intussen blijf ik van harte betrokken bij de voortgang van Gods werk in kerk en gemeente. Het verdriet me intens, dat ik gedurig verval moet constateren, ook in eigen kring. Naast al het goede dat de Heere in de PKN ons heeft gelaten (o.a. in Zijn trouwe dienaren) is er een ontstellend gemis in de prediking. Waar is de prediking van het recht Gods dat in Christus is opgericht tot heil van zondaren?

Ik wil u bij deze nogmaals allemaal hartelijk bedanken voor wat u voor mijn vrouw en mij hebt betekend in de afgelopen tijd. Het mag nog steeds zo zijn, zoals het was bij mijn afscheid van het werk in Gods wijngaard (Ede 1998): Gottes Zeit ist die allerbeste Zeit. De Heere zij u allen nabij en goed.

Ds. C. den Boer (Barneveld)"