Het kleine voske groeit als kool

@cor Mooi, maar nog geen antwoord op mijn vraag. Ik denk dat hier nu genoeg over gezegd is alhier, wie oren heeft die hore! Inderdaad, HOREN (niet zien of lezen).
Tussen twee haakjes, in de GBS-SV kan ik de door jou aangehaalde zinsnede niet vinden. Ik denk dat je refereert aan 1 Timotheüs 1 vers 15? Toepasselijk!
SV: "Dit is een getrouw woord, en alle aanneming waardig, dat Christus Jezus in de wereld gekomen is, om de zondaren zalig te maken, van welke ik de voornaamste ben."
HSV: "Dit is een betrouwbaar woord en alle aanneming waard dat Christus Jezus in de wereld gekomen is om zondaars zalig te maken, van wie ik de voornaamste ben."
De bronteksten sla ik gemakshalve maar even over, gezien de ervaringen daarmee bij de gemiddelde lezer alhier. Lees trouwens ook het volgende vers er bij. Het gaat er dus niet om dat je je de voornaamste der zondaren voelt, maar dat Jezus gekomen is om zondaren ZALIG te maken. Niet ik-gericht, maar God alleen de eer. Hij moet wassen, en ik minder worden. Hallelujah, amen!

Beste Cor en Raptor,

Laten we niet aan de verleiding toegeven er zaken bij te halen die niets met het besprokene van doen hebben. Een gesprek wat jullie via de mail voeren is best aan te bevelen, maar dan wel als je elkaar recht in de ogen kunt zien.
Het was te wensen dat dit meer gebeurde! En Paulus de broeders ziende, greep moed! Ik las eens van Mientje Vrijdag dat ze op een nacht zeer in het duister had verkeerd. Ze was alle geloofsvertrouwen kwijt. Op de avond ervoor was een buurvrouw op visite geweest. In tegenstelling tot Mientje had deze het zeer ruim, en mocht ze vertellen waar haar zonden gebleven waren, en mocht ze Christus en de Vader daarvoor grootmaken. Mientje kwam op de knieen terecht en pleitte op het zoen en zoutverbond waarvan ze wist dat het tussen God en haar ziel was opgericht. Ze viel God heilig lastig dit nog eens weer te vernieuwen, want ze was de troost er uit kwijt. Toen behaagde het God tot haar te spreken. Ze mocht weer zeggen:"Mijn Heere en mijn God!" Toen ze dit ervaren had kon ze het op bed niet lang meer uithouden. Ze schoot in haar omslagdoek en trommelde de buurvrouw uit bed, om haar te vertellen dat ze niet alleen buurvrouwen waren, maar ook zusters! Als dit tussen de deelnemers van dit forum zo mag zijn dan worden we de minste en komen we er vast wel uit, hetgeen niet betekent dat we dan opeens ons persoonlijk stanpunt maar moeten opgeven. Beste Raptor en Cor, ik geloof in jullie goede bedoelingen, en twijfel niet aan het feit dat jullie niets verkeerds in de zin hebben. DE LIEFDE VERGAAT NIMMERMEER! Als we de liefde van God zelf ervaren hebben gunnen we er een ander ook wat van. Nogmaals als we God liefhebben, op goede gronden, komen we er vast uit.

God laat Zich niet bespotten.
Van elk ijdel woord zal men rekenschap moeten geven.
Jezus heeft ons gewaarschuwd dat wij zelfs voor ieder ijdel woord rekenschap
zullen moeten afleggen (Matteüs 12:34-37)!

@Cor n.a.v. je eerdere reactie hierboven heb ik het volgende opgezocht (van de website van de HSV):

Nageslacht

Het Hebreeuwse woordje “zera'” is door de statenvertalers consistent vertaald met “zaad”. Dit is in het Nederlands van de 21e eeuw niet in alle gevallen meer mogelijk. Het grondwoord heeft ruwweg drie betekenissen (1) zaaigoed, (2) sperma en (3) nakomelingschap. Daar waar dit woord gebruikt wordt om iemands nakomelingschap aan te duiden, is het zo veel mogelijk weergegeven met “nageslacht”. Zowel “zaad” als “nageslacht” zijn begrippen die zowel op één persoon als op meerdere personen betrekking kunnen hebben. Wat verder van belang is, is dat dit vers volgens de Kanttekeningen van de SV duidelijk naar Christus verwijst. Om dit duidelijk te maken heeft de HSV “nageslacht” in dit vers met een hoofdletter weergegeven.

Dan maken zij God tot hun bron

In de SV vinden we hier het woord “maken”. Eén van de critici is van mening dat “maken” iets wezenlijk anders is dan “stellen” en dat dus de weergave van de HSV misleidend is. Dit echter ongefundeerd. De uitdrukking “iemand stellen tot iets” is weliswaar verouderd, maar net zo goed een activiteit van het onderwerp als “iemand maken tot iets”. De Luther-vertaling zegt hier: “machen daselbs Brunnen”, en in de KJV lezen we: “Who passing through the valley of Baca make it a well”. In de KT vinden we: “zij houden de Heere voor hun springader,” een toelichting waarin het werkwoord eveneens de activiteit van de mens benadrukt.